Witam wszystkich po wakacjach. W tym miejscu chciałbym serdecznie podziekować religii katolickiej za zafundowanie mi ponad tygodniowego urlopu. Oczywiście, gdyby obowiązywała tu inna religia, to już ona na swoje potrzeby by zaadoptowała czas przesilienia zimowego, ale ponieważ trafiło na katolików, to dziękuję katolikom.

Troszkę nadrobię zaległości, więc dziś również w formie przeglądu. Zachęcam do przeczytania pełnych wersji artykułów.

Czy list Rady Episkopatu ds. Rodziny do parlamentarzystów - krytyczny wobec in vitro - to nie ingerencja w kompetencje państwa?
- Zachowuję dużą ostrożność w stosunku do dość dużej aktywności Kościoła w sprawie tak skomplikowanej prawnie i moralnie. Zdecydowanie nie sądzę, żeby państwo mogło się kierować poglądami jednej grupy, jednego podmiotu społecznego, jakim jest Kościół. Państwo musi reprezentować interesy wszystkich obywateli, którzy tu są najbardziej poszkodowani, czyli par niemogących mieć dzieci.

• Rząd, Kościół, in vitro. Rozmawiała Katarzyna Wiśniewska, Gazeta Wyborcza

Od siebie dodam, iż przypadkiem słyszałem fragment owego listy biskupów, gdzie oprócz in vitro (przez niektórych biskupów porównywanego do rzezi niewiniątek Heroda, co jest już szczytem perfidii) poruszano sprawy ogólnoobyczajowe, np. wspólne mieszkanie bez ślubu. Hierarchowie są zatrwożeni:

Coraz trudniej wytłumaczyć potrzebę czystości przedmałżeńskiej. Sprawy, które jeszcze nie tak dawno były powszechnie traktowane jako nonsens, dzisiaj już są w dyskusjach dopuszczane.

To dobrze świadczy o sposobie myślenia biskupów: "o pewnych rzeczach nie powinno się rozmawiać".

• List Pasterski Episkopatu Polski na Święto Świętej Rodziny z Nazaretu (na niedzielę – 30 grudnia 2007 roku)

W poprzedniej Gazecie Świątecznej pojawiło się też kilka komentarzy o in vitro i relacjach państwo - kościół (m.in. wspólnej komisji rządu i episkopatu):

Władze robią wszystko, by uniknąć zajęcia jakiegokolwiek stanowiska w kwestiach spornych z Episkopatem. Ta abdykacja władzy to zła wiadomość.

W sprawach światopoglądowych rząd Donalda Tuska chciałby mieć święty spokój. Episkopat zaś domaga się od polityków i władzy państwowej respektowania swojego nauczania i wskazówek politycznych - w sprawie wliczania stopnia z religii do średniej ocen, wprowadzenia religii jako przedmiotu nadobowiązkowego na maturze, sprzeciwu wobec Karty Praw Podstawowych oraz zakazu refundowania zabiegów in vitro z budżetu państwa.

Jeszcze nie jest za późno. Rządzący mają czas, by się ocknąć i podjąć trud rozwiązywania realnych problemów. Byleby przestali chować głowę w piasek i nie zaklinali rzeczywistości opowieściami, że zwykłym Polakom potrzebne jest jedynie dobre prawo budowlane.

• Państwo w pozycji strusia, Mirosław Czech, Gazeta Świąteczna

Komentarz Magdaleny Środy:

Rząd zdaje się zapominać, że Kościół przez setki lat był przeciw sekcjom zwłok, transplantacjom, demokracji, zasadom równości i że to rządy różnych państw zmusiły go do zmiany stanowiska w tych sprawach. Polska idzie niestety w przeciwnym kierunku.

• Komentarz Magdaleny Środy

Gdzieś w papierowym wydaniu znalazłem jeszcze wywiad z szefem Klubu Inteligencji Katolickiej, bodajże Andrzejem Wielowiejskim. Zauważył on fakt, że przy naturalnym trybie płodzenia dzieci też ginie mnóstwo zarodków. Czemu biskupi jeszcze tego nie zauważyli?

Były dominikanin, Tadeusz Bartoś też ma wątpliwości co do stanowiska biskupów i sposobu prowadzenia debaty przez episkopat:

Któż może się przeciwstawić głosowi obrońcy moralności? Kto choćby wątpliwość wyrazi - współuczestnikiem zła się staje. Kościół powołany jest (tak myśli duchowny) do ochrony wyższych wartości, choćby przeciw zepsutemu narodowi. Kto dał jednak wyższy moralny status księdzu? To pytanie pozostaje bez odpowiedzi.

A przecież, by możliwa była debata, otwarta rozmowa w kwestiach etycznych, potrzeba równości partnerów. Warto, by duchowni nie zapominali, że ich głos jest tylko jednym z równouprawnionych stanowisk w demokratycznym społeczeństwie, że nie mogą czynić siebie ostatecznymi arbitrami moralności. To trudna lekcja, chyba dziś najtrudniejsza dla katolicyzmu.

• Głos biskupów nie może rządzić, Tadeusz Bartoś, Gazeta Wyborcza

Uff, ciekaw jestem końcowych decyzji rządu. Jutro odpoczniemy od in vitro, będzie za to o niesfornej lesbijce i pazerności biskupów.