Dziś na zdjęciu: rzeczona żaba. Źródło: fakty.interia.pl/news/ukrzyzowana-zaba/zdjecie/bez_nazwy,2886369

Dyrektor Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Bolzano w północnych Włoszech, w którym w maju otwarto wystawę ukazującą m.in. ukrzyżowaną żabę, została zwolniona ze stanowiska - poinformowała Fundacja Muzeum.

Znowu wraca temat "obrazy uczuć religijnych". Czemu ten konstrukt uważam za nie do końca doskonały?

Skoro obiekt kultu religijnego jest niestniejący, to dlaczego czyjeś złudzenia mają stawać na drodze ekspresji artysty? Oczywiście, oburzenie wierzących jest jak najbardziej istniejące. Ale czy ktoś by się przejmował np. protestami wyznawców Światowida (są w Polsce i tacy), gdyby ktoś pokazał rzeczonego światowida w postaci żaby?

Mam w pamięci fanatyczne tłumy muzułmanów, żądających śmierci dla twórców karykatur Mahometa. Zezwalając na sankcjonowanie "obrazy uczuć religijnych" stwarzamy precedensy do specjalnego traktowania religii - jako zbioru przekonań niedyskutowalnych. Co więcej - widać też, jak symbol, tu religijny, potrafi zafałszować postrzeganie rzeczywistości. Śmiercią na krzyżu zginęło 10 tysięcy ludzi (był to standardowy rodzaj kary w określonych warunkach, można też wspomnieć chociażby Spartakusa). Tymczasem chrześcijanie zachowują się tak, jakby tylko Chrystus zginął na krzyżu.

Zabawna jest też logika "obrońców czci i wiary". Czy uważają, że Bóg jest na tyle płytki i pozbawiony poczucia humoru, że obraża się na każdą prowokację? Czy wierzą w odpowiedzialność zbiorową, że jeśli nic z taką sytuacją nie zrobią, to Bóg ich też ukaże? To by raczej kłóciło się z pojęciem "Boga sprawiedliwego". W końcu Bóg i tak ukarze złych ludzi po śmierci, więc po co się teraz trudzić?